Sallustius, Bölüm tarafından Tanrılar ve Dünya üzerinde I

Gilbert Murray tarafından Tercüme Yunanca Din Beş Aşamaları

I. 
Ne öğrencisi olmalı ve Ortak Kavramları ile ilgili

Tanrılar duymak isteyenler de çocukluktan itibaren rehberlik ve aptalca inançların HABITUATED yok olması gerekirdi. Onlar da düzgün öğretimine devam edebilmesi, iyi ve mantıklı eğilim olmalıdır.

Onlar ortak kavramları bilmek de gerek. Ortak anlayışları olan tüm erkeklerin en kısa sürede kendilerine sorulan olarak kabul olanlardır, örneğin, tüm tanrı [burada ve başka yerlerde, = tanrılığa, ilahi doğa], iyi bir tutku arınmış, değişimden ücretsiz olduğunu. Değişim uğrar için ne kötü veya daha iyi yapar, kötü, kötü yapılmış ise; daha iyi, ilk başta kötü olmalı eğer.

II. 
O tanrı, değişmeyen doğmamış, ebedi, manevi değil, uzayda olduğunu.

Öğrencisi böylece olalım. Öğretilerinin aşağıdaki türden olsun. Tanrıların esansları ortaya çıktı asla (her zaman meydana gelir asla bu şey için ve her zamankinden primer gücü sahip ve doğa tarafından hiçbir muzdarip olduğu için vardır): ne onlar organları oluşur ki, hatta organları güçler için manevi.Ne onlar boşluk içerdiği; bunun için organları bir özelliğidir. Ne onlar düşünceler akla ve ruhundan bilgi eylemleri ayrı değildir, tıpkı ilk nedene ne de birbirlerinden ayrılmayacak edilir.

. III 
onlar ilahi olduğunu, ve neden; ilgili mitler.

Eskiler, bu doktrinleri terk etti ve mitler kullanımı yapılmış neden Biz de, daha sonra, sormak olabilir. Mitler bu ilk yararı aramak ve aklımızı boşta yok olması vardır.

Mitler ilahi Bu onları kullanmış olanların görülebilir. Mitler gizemleri kurulmuş olanların ve kehanetlerinde Tanrılar kendileri tarafından tarafından, filozofların en iyi tarafından, ilham şairler tarafından kullanılmıştır. Ama mitler ilahi neden sorgulamak için felsefenin görevidir. Bütün varolan şeyler olduğunu, hangi onlar gibi sevinmek ve hangi farklı olduğunu reddetmek yana, Tanrılar hakkında hikayeler ikisi tanrısal özü layık olmaya ve iyi yapanlar için elden Tanrılar yapabilir, böylece tanrılar gibi olmalı Bunlardan konuşuyoruz: bunlar sadece mitler yoluyla yapılabilir.

Yana, tanrılar yapmış sadece gibi: speakable ve tarifsiz bir ayrım her zaman tabi ki açık olduğunu ve hangi gizli olduğunu, ortaya ve unrevealed - Şimdi mitler Tanrıların kendilerini ve Tanrıların iyiliği temsil tüm sağduyu mallar, ama sadece bilge aklın bu, mitler tüm tanrıların varlığını ortaya öylesine, ama kim ve ne onlar sadece anlayabileceği olanlar için vardır.

Onlar da Tanrıların faaliyetlerini temsil eder. Biri dünya organları ve mutlaka görünür olduğu miti, ama gizli ruhlarını ve zihinlerini çağırabilir için. Ayrıca, onlar anlamak ve iyi de şevk eksikliği çünkü mitler tarafından gerçeği gizlemek için ise, tüm aptalca hor üretir Tanrılar hakkındaki bütün gerçeği öğretmek diliyorum aptaldı hor engeller ve zorlar felsefesini uygulamaya iyi.

Ama neden mitler zina hikayeleri, soygun, baba-bağlama ve diğer tüm saçmalığını koyduk? Değil mi görünür saçmalığını yoluyla ruhun sözcükleri hemen peçe olduğunu hissediyorum ve bir gizem olmayı gerçeği inanabilmesi yapmadıysanız hayranlığa layık belki bir şey?

IV. 
efsane türleri her örnekleri ile, beş olduğumuzu.

Bazı mitler teolojik, bazı fiziksel, bazı psişik ve yine bazı malzeme ve bazı bu son iki araba karıştırılır. Örneğin, onun çocukları yutma Kronos: teolojik bedensel oluşturan ancak Tanrıların özünün düşünmek hiç kullanmak bu mitler vardır. Tanrı fikri ve tüm akıl kendi içine döner yana bu efsane alegori tanrı özünü ifade eder.

Onlar dünyanın Tanrıların faaliyetleri ifade zaman Mitleri fiziksel kabul edilebilir: örneğin, şimdi önce insanların zaman olarak Kronos kabul ve oğulları oğulları babası tarafından yutulmasını söylüyorlar zaman bölünmeler arama var.

Psişik yol ruhun kendi faaliyetlerini kabul etmek, onlar diğer nesneleri geçmek olsa düşünce ruhun eylemler, yine kendi begetters içinde kalır.

Materyal ve son Tanrılar olmak gerçekten maddi nesneler inanarak, kendi cehalet nedeniyle, hangi Mısırlılar çok kullanılan olmasıdır, ve bu yüzden onları çağırarak: örneğin, onlar yeryüzünde İsis, Osiris nem, ısı Typhon, veya tekrar su Kronos arayın , toprak Adonis ve şarap Dionysos meyve.

Bu nesneleri çeşitli otlar ve taşlar ve hayvanlar gibi, tanrılar için kutsal olduğunu söylemek mantıklı erkekler mümkündür, ama onlar tanrılar olduğunu söylemek çılgınların kavramdır - anlamda, belki de dışında hangi orb hem güneş ve küre gelen ışının halk dilinde 'güneş' denir.

Efsanenin karışık tür birçok durumda görülebilir: örneğin onlar Tanrılar Discord bir ziyafet bir altın elma aşağı attı söylüyorlar; Tanrıçalar bunun için iddia ve yargılanmak üzere Paris'e Zeus tarafından gönderildi. Paris Afrodit'in güzel olması için gördüm ve ona elma verdi. İşte Ziyafet Tanrıların hypercosmic yetkileri anlamına; hepsi bir arada neden olmasıdır. Altın elma karşıtların dışında oluşmakta olan dünya, yani doğal 'Discord tarafından atılan' olduğu söyleniyor. Farklı Tanrılar dünya üzerinde farklı hediyeler ihsan, ve böylece 'elma için yarışmak' söyleniyor. Ve mantıklı göre yaşayan ruh - bunun için Paris'te budur - dünyadaki diğer güçler ancak güzelliği görmemek, elma Aphrodite ait olduğunu beyan eder.

Teolojik mitler takım filozoflar, fiziksel ve psişik takım şairler, karma takım dinsel inisiyasyon, her inisiyasyon dünya ve Tanrılar ile bizi birleştiren hedefliyor beri.

Başka bir efsane çekmek için, onlar Gallus nehir tarafından yalan Attis görme Tanrıların Annesi yıldızlı onu kap ile onu taç, onu aldı, ona aşık, ve bundan sonra onunla onu tuttu söylüyorlar. O perisi aşık ve onunla yaşamak için Anne bıraktı. Tanrıların bu Anneler için Attis çıldırır ve onun genital organlar kesiliyor ve perisi onları bırakın ve sonra geri dönmek ve onunla yaşamak yaptı.

Şimdi Tanrıların Annesi yaşam üretir ilkedir; diye Anne olarak adlandırılır olmasıdır. Attis doğmuş ve ölürler her şeyin yaratıcısı olduğunu, kendisinin Gallus nehir tarafından bulunmuştur söyleniyor olmasıdır. Gallus için Galaxy veya Samanyolu'nun, tutku vücut tabi başladığı noktayı gösterir.Birincil tanrıların yapmak Şimdi mükemmel olarak ikincil, Anne Attis seviyor ve ona göksel güçler verir. Bu kap anlamı budur. Attis bir perisi seviyor: oluşturulan tüm sıvı olduğundan perileri, nesil başkanlık. Ama beri üretim süreci bir yerde durdu ve bunları oluşturma içine uzakta onun üretken güçleri atmalarını ve tekrar Tanrılar katılan yapar yaratıcısı, kötü daha kötü bir şey üretmek için izin gerekir. Şimdi bu şeyler asla olmadı, ama her zaman vardır. Ve zihin seferde her şeyi görür, ancak bir nedenle (veya konuşma) sonra bazı ilk ve diğerleri ifade eder. Efsane kozmos ile uyum içinde olduğu gibi Böylece, biz bu nedenle nasıl biz yüksek mertebeden elde edebileceği için, kozmosun taklit bir festival tutmak?

Hem ruh düşman olan ve ilk başta kendimize, perisi ile cennet ve yaşayan düşmüş, umutsuzluk vardır, mısır ve tüm zengin ve kirli gıda kaçınmak. Biz de üretimi başka bir işlem keserek sanki Sonra ağaç ve hızlı kesim, geliyor. Bundan sonra sütle besleme, biz yeniden doğuyor sanki,, sanki, Tanrılar kadar dönüşü şenlikler ve çelenk gelip sonra.

Ritüel sezon bu açıklamaların gerçeğe kanıtıdır. İbadetleri yeryüzünün meyve üretilecek durdurması zaman, Vernal ekinoks hakkında gerçekleştirilir ve günlük yüksek yükselen ruhları için de geçerli olduğu, uzun gece daha oluyor. (En azından, diğer ekinoks mitolojisinde ruhların inmesidir Kore, ve tecavüz zamanıdır.)

Mitler bu açıklamalar Tanrılar kendilerini ve mitler yazdı olanların ruhları gözünde lehine bulsunlar.

V. 
İlk Neden üzerinde

Sipariş Sonraki ilk nedenin bilgi ve sonra sonra Tanrılar, dünyanın doğası, aklın ve ruhun özü, providence, kader, kısmet, daha sonraki siparişler o erdem görmek ve onlardan oluşan ve söz konusu olası kaynak ne kötülük dünyaya geldi.

Bu konuların her biri çok uzun tartışmalar ihtiyacı var; ama bunları kısaca belirten bir zarar bir mürit onlar hakkında tamamen cahil olmayabilir, böylece, belki de yoktur.

Birlik çokluk öncesinde - için - ve güç ve iyilik her şeyi aşmak biri olmak İlk neden uygun olduğunu.Dolayısıyla her şeyin onu paylaşmak gerekir. Başka güç bir şey nedeniyle onun iyiliği sayesinde bunu engelleyebilir, ve olabilir için kendisini ayrı tutamaz.

Birinci nedeni ruhun olsaydı, her şeyin ruhu sahip olacaktır. Bu zihin olsaydı, her şey akılda sahip olurdu. O varlık olsaydı, her şeyi olmanın paylaşmak istiyorum. Ve her şey bu kaliteyi görmek, bazı erkekler olmak olduğunu düşündüm. Şimdi işler basit olsaydı, iyi olmadan, bu argüman doğru olurdu, ama çünkü onların iyilik _are_ vardır ve mutlaka iyi katılmak durumunda, ilk şey ihtiyaçlarının ötesinde-olmak hem de iyi olmalıdır. Bu güçlü kanıtlar olduğunu asil ruhlar iyi uğruna olmaktan nefret, kendi ülkelerinin veya arkadaş veya erdem uğruna ölümü göze almak zaman. - Bu tarifsiz ülke veya arkadaş sonra veya erdem uğruna. - Bu tarifsiz güç sonra Tanrıların emir gelir.

VI. 
Kozmik ve Hypercosmic Tanrılar hakkında.

Tanrılar bazı dünya kozmik ve dünya üzerinde bazı hypercosmic vardır. Kozmik derken kozmosun yapanlar demek. Hypercosmic Of Gods bazı özünde, bazı zihin ve bazı ruh oluşturun. Böylece üç emir var; hangi tüm konuda ilmi bulunabilir.

Bazı dünya olarak yapmak kozmik tanrılar, diğerleri, bu animasyon diğerleri uyumlu, farklı elementlerin olduğu gibi oluşan; olduğunda uyumlaştırılmış dördüncü sınıf tutmak.

Bu dört işlemin, bir başlangıcı, ortası ve sonu vardır, dolayısıyla dünya yöneten oniki Tanrılar olmalı her biri vardır.

Dünyanın yapanlar Zeus, Poseidon ve Hephaistos vardır; doğru hareketlendirin olanların Demeter, Hera ve Artemis vardır; uyumlaştırılmasıdır olanların Apollon, Afrodit ve Hermes vardır; üzerinde izlemek isteyenler Hestia, Athena ve Ares vardır.

Biri, görüntülerin bu sırrı önerilerini görebilirsiniz. Apollo melodileri lir; Athena silahlı olduğunu; (armoni güzellik oluşturur ve görülen şeyler güzelliği kapsamında değildir çünkü) Afrodit çıplak.

Birincil anlamda bu oniki dünyanın sahip iken, biz diğer tanrılar bu yer olduğunu düşünmelisiniz.Zeus Dionysos, örneğin, Apollo Asklepios, Aphrodite Charites.

Biz de onların çeşitli alanlarda ayırt yapabilirsiniz: Hestia Hephaistos ateş, Hera havaya, Poseidon su, toprak aittir. Ve tanrılar için genellikle atfedilen kime altı üstün küreler. Apollon ve Artemis Güneş ve Ay için alınacak olan için cennet tüm yaygın iken, Kronos küre, Demeter, Athena eter atfedilen olmalıdır. Böylece emir, yetki ve oniki Tanrıların küreler açıkladı ve ilahiler kutlandı edilmiştir.

VII. 
Dünya ve onun Eternity Doğa üzerinde.

Kozmosun kendisi zorunluluk yıkılmaz ve yaratılmamış olmalıdır. Yok edilemez çünkü, yok varsayalım: tek olasılık bu ya da daha kötü veya aynı veya bir karışıklık daha iyi bir hale getirmektir. Daha iyi, daha kötü, güç hangi Eğer kötü kötü olmalı yapar. Iyi ise, ilk başta iyi yapmak değildi makinesi güç kusurlu olmalıdır. Aynı ise, yapımında hiçbir faydası olmayacak, bir kaos varsa ... böyle bir şey önerdi duymak bile dinsiz olduğunu. Bu sebepler dünyasında da yaratılmamış olduğunu göstermek için yeterli olacaktır: yok değilse için, ne de oluşturulur. Yaratılan her şey imha tabidir. Ve dahası, tanrı her zaman iyi olmalıdır ve dünyanın var olduğunu takip eğer evren, tanrı iyiliği tarafından var yana. Sadece bir vücut hafif güneş ve ateş ile birlikte bulunur ve gölge coexists gibi.

Evrendeki cisimlerin bazı zihin taklit ve yörüngelerde hareket; bazı aşağı, yukarı, düz bir çizgi toprak ve su ateş ve hava ruh ve hareket taklit. Yörüngelerde sabit küre doğusunda, yedi gider hareket olanların [gezegenler] batı (yaratılış kürelerin hızlı devresine kusurlu nedeniyle olmalıdır, özellikle diye Bu, çeşitli nedenler için böyledir.) Den

Farklı olmak hareketi, cisimlerin doğası da farklı olmalıdır; dolayısıyla gökcisminin başka bir şey yazmak veya dokunursa ne donar veya yapmaz dört elementi ile ilgilidir.

Cosmos bir küre olduğundan Ve - ve 'merkeze doğru' her alanda 'aşağı' anlamında, merkezi için her noktasından uzak uzak olduğunu ve ağır şeyler 'aşağı' Sonbahar ve yere düşer - zodyak olduğunu kanıtlıyor .

Bütün bunlar Tanrılar, zihin tarafından sipariş ruhu ile hareket tarafından yapılır. Tanrılar Hakkında biz zaten konuştum.

VIII. 
ikincisi ölümsüz Zihin ve Ruh üzerinde, ve bu.

Belirli bir güç olmaktan daha az birincil ama varlık ve güneşin gözleri tamamlar gibi ruh tamamlar itibaren varlığını berabere ruhun, daha birincil vardır. Bazı ruhlar, bazı irrasyonel ve ölümlü rasyonel ve ölümsüz. Önceki ilk Tanrılar, ikincil dan ikincisi elde edilmektedir.

Öncelikle, biz ruh ne düşünmeniz gerekir. Bu canlı cansız farklı olduğu, daha sonra, bir. Fark hareket, duyu, hayal gücü, zeka yatıyor. Soul nedenle, ne zaman akıldışı, duyu ve hayal hayat olduğunu; zaman akılcı, mantıklı ve hayal kontrol ve akıl hayat. Irrasyonel ruhun bedenin duygularına bağlıdır, bu mantıksız arzu ve öfke hisseder. Aklın yardımıyla rasyonel ruhen, vücut küçümsüyor, ve akıldışı ruh mücadele, iyilik ve kötülük ya üretir, o galip veya mağlup olarak göre.

Bu tanrıların (ve hiçbir ölümlü ölümsüz ne olduğunu bilir) bilir, çünkü her ikisi de ölümsüz olmalı onları dışarıda durdu sanki, insan ilişkileri tepeden bakar, ve bir unbodied şey gibi, o vücut için tam tersi şekilde etkilenir . Için ise vücut genç ve ince, ruh Blunders, ancak vücudun eski büyüdükçe onun yüksek güç barındırır. Yine, her iyi ruhun zihninde kullanır; ama hiç beden zihin üretebilir: nasıl akılda üretmek akıl olmadan olanı gerektiği için mi? Ruhun bir aracı olarak vücut kullanır iken Yine, bu değildir; mühendisi (birçok motorlar herhangi biri tarafından dokundu olmadan hareket olsa da) onun motor değil gibi. Ruh genellikle vücut tarafından err yapılır ve eğer, bu şaşırtıcı değildir. Onların aletleri şımarık zaman sanat için işlerini yapamaz.

IX. 
Providence, Kader ve Fortune üzerinde.

Bu Tanrıların Providence göstermek için yeterlidir. Nereden için hiçbir sipariş gücü varsa dünyanın sipariş, geliyor? Örneğin akıldışı ruh hissi olabilir ve toprak için ayarlanmış olabilir akılcı olabilir: Ve nereden her şeyi bir amaç için olduğu gerçeği geliyor?

; Burun delikleri kötü kokulu gıdalar ayırt ağzı üzerinde vardır; ön dişlerin gıda kesmek için keskin örneğin, gözleri görmeye bir görünümü ile şeffaf yapılmıştır: Ama bir doğada ihtiyat delillerden aynı sonucu çıkarabiliriz bu öğütmek için geniş arka dişler. Ve biz benzer bir prensip üzerine düzenlenmiş her nesnenin her parçası bulabilirsiniz. O kadar çok son ayrıntıları providence ve ilk ilkeleri yok olması gerektiğini imkansızdır. Sonra kozmosun bir parçası olan kehanet ve şifa sanatları, Tanrıların iyi ihtiyat gelir.

Dünya için tüm bu bakım, biz inanıyoruz gerekir, irade ya da emek herhangi bir eylemi olmadan Tanrılar tarafından alınır. Bazı güce sahip kuruluşlar tarafından kendi etki yaratması gibi, sadece mevcut: örneğin güneşin sadece mevcut tarafından ısı ve ışık verir, böylece, ve çok daha çok, Tanrıların takdiri kendisine çaba olmadan ve onun nesneleri iyiliği için hareket sağduyu. Bu ne ilahi ne var kendisi sorun ne de başkaları için sorun verir iddia Epikurosçuluk, sorunları çözer.

Nedenler zinciri (Heirmos) daha fazla olduğu için, ancak organları olanı ve organları bu farklı ve kader, Heimarmene denir; organları ve ruhlar için hem Tanrılar, bir manevi ihtiyat bu tür bir cisimlerin halinde görülebilir, ve bu kader ile ilgili olduğu için Mathematic [= Astrolojisi] keşfedilmiştir bilimi.

Bu nedenle, özellikle insan şeyler, maddi anayasa, göksel varlıklar tarafından değil, gök cisimlerinden sadece sıralanmıştır inanmak için makul ve gerçek bir inançtır. Nedeni sağlık ve hastalık, iyi şans ve kötü servet, o kaynaktan bizim çöller göre ortaya çıktığı görülmektedir. Ama kader haksızlık ve şehvet erkek eylemler atfetmek, kendimizi iyi ve Tanrılar kötü yapmaktır.Tesadüfen genel her şeyi dünyanın iyiliği için ve doğal bir durum içinde olanlar içindir ki böyle bir deyimi ile kastedilen bir adam, ama o kadar da kötü eğitim ya da doğanın zayıflığı kötü Kader mal değiştirir sürece. Herkes için iyidir Sun, oftalmi ya da ateş ile kişilere zararlı olabilir o olur gibi. Else neden Massagetae, babalarının yemek İbraniler uygulama sünnet ve Persler rütbe kuralları koruyoruz? Neden onlara felsefe ve royalty, generalships ve hazineler atfederek, Satürn ve onları iyi yapmaya devam Mars 'malign' çağrısı yaparken, astrologlar mi? Onlar üçgenler ve kareler konuşmak için gidiyoruz eğer, insan erdem her yerde aynı kalırken Tanrılar, uzaydaki konumlarına göre kendi doğalarını değiştirmeniz gerektiğini saçmadır. Ayrıca yıldız, burç alınır kişinin babası için yüksek veya düşük rütbe tahmin gerçeği her zaman şeyler yapmak ama bazen tek şey anlamına gelmez olduğunu öğretir. Nasıl için doğum öncesinde mutlaka doğum bağlı olabilir?

Ayrıca, orada, uluslar ve kentler ile ilgili takdiri ve kader olduğunu ve aynı zamanda her birey ile ilgilidir, bu yüzden bir sonraki tedavi edilmelidir servet, orada da olduğu gibi. Hangi tekdüze değildir, ve beklenti aykırı gerçekleşmesi iyi şeyler için sipariş Tanrıların Bu güç, yaygın Fortune denir ve Tanrıça özellikle şehirlerde kamu ibadet olduğunu bu nedenle içindir edilir; her şehir oluşur için üniform olmayan elemanları. Tek şey şans eseri olabilir ayın Yukarıdaki yana Fortune, ayın altında gücüne sahiptir.

Servet kötü bir adam müreffeh ve iyi bir adam kötü yaparsa, merak etmeye gerek yoktur. Her şeyi, hiçbir şey iyi gibi, kötülerin konuda zenginlik için. Erdem yalnız iyi için yeterli olacak ise Ve kötü şans, kendilerinin kötülüğünden benden alamazlar.

X. 
Fazilet ve Yardımcıları ile ilgili.

Erdem ve ahlak öğretisi ruhun olduğunu bağlıdır. Irrasyonel ruh bedene girer ve hemen kavga ve arzu üretir, tüm bu üzerinde otorite koymak rasyonel ruh, akıl, kavga, ve arzu oluşan üçlü ruh yapar.Nedenle bölgede Fazilet içkisiz olan arzunun bölgede, cesaret mücadele bölgesinde, bilgelik, bütün ruhun erdem doğruluk olduğunu. Nedeni itaat mücadele hangi arzu nedeni ile olduğunu, görünüşe arzu değil kovalama arzusu için, korkunç görünen şeylerden nefret, ama bizim için çok doğru olanı yargılamak nedenle içindir. Bu işler bu kadar olduğunda, biz haklı bir hayat var; mülkiyete ilişkin konularda doğruluk için ancak erdem küçük bir parçası. Ve böylece biz düzgün eğitimli erkeklerde dört erdemleri bulmak zorundadır, ancak eğitimsiz biri arasında cesur ve adil olabilir, başka bir ılıman ve aptal, başka bir ihtiyatlı ve ilkesiz. Nitekim, bu nitelikleri bunlar Akıldan yoksun ve eksik ve mantıksız varlıklar bulunan erdemler denir edilmemelidir. Yardımcısı ters elemanlarından oluşan olarak kabul edilmelidir. Nedeni ise bu bütün ruh, Haksızlıkla, arzu, ölçüsüzlük içinde, kavga, korkaklık olarak, ahmaklıktır.

Erdemler doğru sosyal kuruluş tarafından ve ters tarafından iyi yetiştirme ve eğitim, kötü alışkanlıklardan tarafından üretilmektedir.

XI. 
doğru ve yanlış Social Organization ilgili.

Anayasalar da ruhun üçlü doğasına bağlıdır. Yöneticiler nedeni ile benzerdir, askerler, arzularını ortak halk mücadele.

Her şeyi akıl ve milletin kuralları iyi adam göre yapılır yerlerde, bir krallık olduğunu; nerede birden fazla kural nedeni ve mücadeleye göre, bir aristokrasi olduğunu; hükümet isteğine göre ve ofisler para bağlıdır nerede bu anayasa bir timocracy olarak adlandırılır. Zıtlıkların şunlardır: krallık, tiranlığa, krallık için akıl ve zulüm hiçbir şey rehberliğinde her şeyi yapar; değil iyi insanlar ama en kötü bir kaç hakimidir aristokrasi, oligarşi için; timocracy, demokrasi değil, için zengin ama ortak halk bütün gücüne sahip.

XII. 
kötülük kökeni ve hiçbir olumlu kötülük olduğunu.

Tanrılar iyi olmak ve her şeyi yapma, ne kötülükler dünyada var mı? Karanlıkta kendisini yok gibi, ancak yokluğu ile ortaya çıkıyor; Ya da belki Tanrılar iyi olmak ve her şeyi yaratan, hiçbir olumlu kötülük var, gerçeği ifade etmek daha iyi bir ilk, bu sadece iyi yokluğu geliyor ışık.

Kötülük varsa bunu Tanrıların ya da kafasında veya ruhlar veya kurumlar ya bulunmalıdır. Her tanrı iyidir, herhangi bir Tanrı yok. Herkes bir 'kötü zihin' konuşuyor Eğer o akıl olmadan bir zihin anlamına gelir. Kötü bir ruhun varsa, o bedene ruh aşağı yapacak, kendi içinde hiçbir vücut kötülük için. O kötünün bir arada ruh ve beden oluşur söylüyor, o ayrı onlar kötü olmamalı saçma, ama kötü oluşturmanız gerekir katıldı.

Bu kötü ruhları olduğunu söyledi varsayalım: - onlar Tanrıların kendi güç varsa, onlar kötü olamaz; başka bir yerden eğer Tanrılar her şey yapmazlar. Onlar her şeyi yapmazsanız, sonra da isterlerse ya olamaz, ya da can ve istemiyorsanız, tanrı fikri ile tutarlı ikisi de. Biz dünyanın hiçbir pozitif kötülük olduğunu, bu tartışmalardan, bu nedenle görebilirsiniz.

Bu kötülüklerin görünen erkeklerin faaliyetlerinde ve tüm erkeklerin de her zaman. Erkeklerin kötülüğün iyiliği için günah işlerse Ve bunlar gibi, doğanın kendisi kötü olurdu. Zina yaptığı zina kötü olduğunu düşünür ama onun rızasını ve katilin kötü cinayet ama iyi onun tarafından onun eline para, ve bir düşman kötülük yapar adam düşünüyor Ama eğer kötü kötü şeyler ama onun düşmanı cezalandırmak için düşünüyor ruhun bu şekilde bütün günahları işlerse, ve sonra kötülükleri iyilik uğruna iyi yapılır. (Aynı şekilde, belirli bir yerde ışık olmadığından, hangi olumlu bir varlığı vardır, karanlık geliyor.) Ruhun günahları dolayısıyla iyi amaçlayan ederken, iyi hakkında hata yapar, çünkü birincil değildir, çünkü özü. Ve biz onları yapmış olduğunda Tanrılar tarafından yapılan birçok şeyi hataları yapmaktan engellemek için ve iyileşmek için bkz. Sanat ve bilim, küfürler ve dualar, kurbanlar ve inisiyasyon, yasalar ve anayasalar, yargılar ve cezalar, her günahkâr gelen ruhların önlenmesi uğruna ortaya çıktı ve onlar vücuttan ileri gitti, arınma Tanrılar ve ruhlar arındırmak günahlarından.

XIII. 
yapılacak işler nasıl sonsuz söylenmektedir.

Henüz yardım ötesinde ruhlar ancak bu hesap felsefenin bütün ders geçmesi mümkün olmayanlar için yeterli olacaktır Tanrılar ve dünya ve insan şeyler değil ilgili.

Bu nesneler asla yapılmıştır ve biz kendimizi ikincil maddelerin ilk tarafından 'yapılmış' olduğunu yukarıda söylediğim bu yana, birbirinden hiç ayrılmamıştı nasıl açıklamak kalır.

Yapılan herşey ya sanat veya fiziksel bir süreç tarafından yapılan veya bazı güç göredir. Şimdi sanat ya da doğada makinesi ihtiyaçlarını önceden yapılmış olmalıdır: ancak gücünü ondan ayrılamaz yana makinesi, gücüne göre, kendisi ile kesinlikle birlikte yapılan oluşturur; güneş ışığı, ateş ısı, kar yapar yapar gibi soğuk bir hale getirir.

Olması Tanrılar sanat tarafından dünyada yaparsanız Şimdi, onlar yapmazlar, onlar o gibi olmak olun. Her resim için bir nesne şeklinde yapar. Ne bu nedenle olmak için yapar?

Fiziksel bir süreç varsa, nasıl bu durumda yapımcısı yapılan kendini pat vererek yardımcı olabilir?Tanrılar manevi olduğu gibi, dünya çok manevi olmalı. Bu Tanrılar, sonra organları olduğunu savundu olsaydı manevi şeylerin gücünü nereden gelecekti? Biz bunu itiraf etmek olsaydı, o fiziksel süreci bir yapımcısı ise zaman dünya çürür, onun yapımcısı da çürüyen gerektiğini takip edecek.

Tanrılar sanat ne de fiziksel işlem tarafından ne dünyanın yaparsanız, o sadece güç tarafından yapmak kalır. Her şey o kadar güce sahip olan bu birlikte varolur yaptı. Ne yani yapılan şey makinesi ellerinden alınacak gücü hariç, tahrip edilebilir: dünyanın yıkımı inananlar, ya Tanrıların varlığını inkar ya, bunu itiraf ederken, Tanrı'nın gücü inkar böylece.

Bu nedenle, kendi gücü ile her şeyi yapar o her şeyi kendisi ile birlikte yaşamak yapar. Ve onun gücünü büyük güç onun ihtiyaçlarını insanların ve hayvanların sadece yapıcı olabilir, ama Tanrılar, erkekler, ve ruhlar gerekir çünkü. Ve daha da kaldırıldı İlk Allah bizim doğadan, orada daha fazla yetki bizim ve onun arasında olmalıdır. Çok uzaklarda, aralarında birçok ara noktaları var olan tüm şeyler için.

XIV. 
Tanrıların asla değişmeyecek olsa hangi anlamda, onlar öfkeli yapılacak dedi ve tatmin olurlar.

Herhangi bir Tanrıların unchangeableness doktrini günahkarlar kızgın ve yatıştırdı zaman elverişli olmak, makul ve doğrudur, ve o zaman onlar iyi sevinirler ve kötü reddetmesini nasıl olduğunu merak ediyor düşünüyorsa, aşağıdaki gibi cevap: ne de o kızdırdı - kızdırdı olması için bir tutku olduğunu;; ayrıca üzer sevinir ki bunun için - tanrı sevinirler değil ne de o hediyeler yatıştırdı - o olsaydı, o zevk ile fethetti olacaktır.

Bu ilahi için etkilenir varsaymak dinsiz olan insan mutlaka tarafından iyi ya da kötü. Tanrılar her zaman iyi ve her zaman iyi yapmak ve aynı devlet her zaman olmak, zarar ve kendileri gibi asla.Içtenliğin biz iyi zaman, biz Tanrıların sarılmak erdem göre yaşamak bizim benzerliği tarafından Tanrılar katılmış olmasıdır ve biz kötü olunca biz Tanrılar bizim düşman olun - onlar bize karşı kızdırdı nedeniyle değil ama günahlarımızı üzerimize parlamasını Tanrıların ışığı önlemek ve ceza ruhları ile cemaat bizi koymak çünkü. Ve günahların bağışlanmasını bulmak dualar ve kurban tarafından, biz yatıştırmak ya Tanrılar değiştirmek, ama biz ne ile ve ilahi olana bizim dönüm tarafından bizim kendi kötülüğü iyileşir ve böylece tekrar Tanrıların iyilik zevk almıyorum. Tanrı kötülüğü uzak döner söylemek için güneşten kör kendini gizlediğini söyleyerek gibidir.

XV. 
onlar hiçbir şey gerektiğinde Neden tanrılara ibadet verir.

Bu tanrılar için yapılan fedakarlıklar ve diğer törenler hakkında soru çözer. Kendisini ilahi ihtiyaçları olmadan ve ibadet kendi yararı için ödenir. Tanrıların takdiri her yere ulaşıyor ve onun alımı için sadece bazı uyumu gerekiyor. Tüm uyum hakkında gösterimi ve benzerlik ile gerçekleşir; bu nedenle tapınaklar cennet gösterimi yapılır, toprak sunak, yaşamın görüntüleri (canlıları gibi yapılır bu yüzden), olsa elementinin dualar, tarifsiz göksel güçler, maddenin otlar ve taşlar, ve bize irrasyonel hayatın kurbanlık hayvanların mistik harfleri.

Bunlardan Tanrılar şey kazanmak, orada Allah'a ne kazancı olabilir? Bu onlarla bazı cemaat kazanmak kim olduğunu.

Sallustius, Bölüm II tarafından Tanrılar ve Dünya üzerinde

Gilbert Murray tarafından Tercüme Yunanca Din Beş Aşamaları

XVI. 
Tanrılar onları insana yarar ki, kurban ve diğer ibadetleri ile ilgili olarak, ama değil.

Ben kurbanlar hakkında bazı açıklamalar eklemek için iyi düşünüyorum. İlk olarak, biz tanrılar her şeyi aldık ve verenin onun hediyeler bazı öşür ödeme hakkı olduğundan, biz (saç ve) süsleme, hediye ceset, adak olarak eşyalarını böyle bir öşür ödemek ve kurban yaşam. Sonra ikincisi, fedakarlıklar olmadan dualar onlar canlı sözler fedakarlık ile, sadece kelime vardır; kelimenin anlam yaşamı, yaşam animasyon kelimesi ise verir. Üçüncüsü, her nesnenin mutluluğu kendi mükemmellik olduğunu ve her biri için mükemmellik kendi nedeni ile birlik olduğunu. Bu nedenle biz Gods cemaat için dua ediyorum. Beri, bu nedenle, birinci yaşam Tanrıların ömrü, fakat, aynı zamanda, bir insan hayatını bir yaşam ve ilahi ömür ile birlik için insan yaşamının istek, bir ortalama süre gereklidir.Şeyler çok uzak bir ortalama vadesi olmayan cemaat olamaz ve mutlaka katıldı gibi ortalama vadeli olmalıdır için; dolayısıyla hayat ve hayat arasındaki ortalama dönem yaşam olmalı. Erkek hayvanlar kurban nedeni budur; sadece zengin şimdi bunu yapmak, ama eski günlerde herkes yaptım, ve gelişigüzel olduğunu, ancak diğer ibadet büyük bir anlaşma ile birlikte her bir tanrı için uygun teklifleri vererek. Bu konu yeter.

XVII. 
Dünya doğa Ebedi göre budur.

Biz Tanrıların dünyayı yok etmeyeceği yukarıda gösterilmiştir. Onun doğası yıkılmaz olduğunu göstermek için kalır.

Tahrip Herşey ya kendisi ya da başka bir şey tarafından yok edilir. Dünyanın kendisi tarafından yok edilirse, yangın ihtiyaçlarını kendisi kurumaya kendisi ve su yakmak gerekir. Başka bir şey ise, bir gövde ya da bir şey ile ayni olması gerekir. Şey tarafından ayni imkansızdır; manevi şeyler organları korumak için - doğa, örneğin, ve ruh - ve hiçbir şey olan doğa onu korumak için bir sebep yok edilir.Bazı vücut tarafından yok ise, her ikisi de var olanlar tarafından ya da diğerleri tarafından olmalıdır.

Mevcut olduğu kişiler tarafından ise: Ya düz bir çizgide hareket bu revolve olanlar, ya da tam tersi tarafından imha edilmelidir. Ama döner olanlar hiçbir yıkıcı doğası var; başka, neden biz bu nedenden dolayı tahrip şey görmedim mi? Ne de henüz hareket olanlardır düz diğerleri dokunabilir; başka neden onlar henüz bunu yapmak mümkün olmamıştı?

Ama ne hareket o düz bir diğeri tarafından yok edilebilir: birinin yıkımı için başka yaratıktır; ve yok edilmesi değil, değiştirmek için.

Dünyanın bu dışında başka organlar tarafından yok edilmek üzere Ama eğer bu tür organları veya nereden ortaya çıktığı için nerede olduğunuzu söylemek mümkün değildir.

Yine, her şeyi mahvetti form veya madde ya imha edilir. (Form bir şeyin şekli, maddenin organdır.) Şimdi formu tahrip ve madde kalır, biz başka şeyler meydana geliyor bakın. Önemi yok, bu kaynağı tüm bu yıllarda başarısız olmadığını nasıl?

Önemi yok olduğunda diğer maddelerin yerini alırsa, yeni bir konudur şey veya olmayan şey gelen ya gelmelidir. Den ise bu-hangisi-o-hangi kalır her zaman, maddenin her zaman kaldığı sürece. Ama bu-hangi yıkılmış olup, böyle bir teori değil sadece dünyanın değil evrenin her şeyi yok demektir eğer.

Ama bunun olacağını varsayalım, ve bu konuda değil, olanı ortaya vermedi;, ardından ilk etapta, bir şey değil, bu da gelmek mümkün değildir: yeniden Eğer madde o-hangi-değil geliyor sürece, madde varolacaktır olmayan şeyleri var gibi. Tanıdınız için olmayan şeyleri bir sonu var olamaz.

Onlar bu konuda derseniz biçimsiz: herhangi bir parçasına olmaz zaman ilk etapta, neden bu bir bütün olarak dünyaya olur? İkincisi, bu varsayım bunlar cisimlerin varlığının yok yok ama sadece kendi güzellik.

Ayrıca, yıkılan her şey ya o geldi, ya da başka bir-varlık değil içine kaybolur hangi unsurları içine çözümlenir. Şeyler geldikleri unsurları çözümlenir, daha sonra diğerleri olacak: başka nasıl onlar hiç ortaya çıkmıştır? O-hangi-değil varlık haline kalkacak olursa, ne kendini Allah'a oluyor bu engeller? (Hangi. Saçmadır) Yoksa tanrı gücünü bu engeller varsa, o ancak kendini hiçbir tasarruf edebilmek için güç bir işareti değildir. Ve hiçbir şey gelmek ve hiçliğe doğru yola olduğunu-ki-için de imkansızdır.

Dünyanın yok edilir Yine, doğanın ya da doğaya karşı uygun imha edilmesi ya ihtiyacı olmalıdır. Doğa doğaya karşı olan bu, imkansızdır Karşı doğanın daha güçlü değildir. Görünmüyor: doğaya göre, dünyanın doğasını değiştiren başka bir niteliği olması gerekir.

Yine, kendimizi yok edebilir doğal yıkılabilir olan her şeyi. Ama hiç kimse yok ya da dünyanın yuvarlak gövdeli değiştirdi. Ve elemanları, bunlar değiştirilebilir olsa da, yok edilemez. Yine, tahrip herşey zamanla değişti ve eski büyür. Ama bütün bu yıllar boyunca dünyanın tamamen değişmemiştir.

Çok güçlü bir gösteri ihtiyacını hissetmek isteyenler yardım için çok söyledikten sonra, bana zarif olmak aleme dua.

XVIII. 
Neden tanrı reddedilerek, ve tanrı yaralı olmadığını.

Nor tanrı reddedilerek yeryüzünün belli bölgelerinde yer almış ve genellikle bilge zihin rahatsız, ahirette gerçekleşecek olması gerekir: hem bu şeyler Tanrılar etkilemez, çünkü biz o ibadet fayda vermedi gördüm gibi ruh, orta özü olan, her zaman doğru olamaz ve çünkü; ve tüm dünyaya eşit Tanrıların takdiri zevk alamıyorum çünkü, ancak bazı kısımlar primal şekilde bazı belirli zamanlarda bazı sonsuza bunu paylaşmak olabilir onları , ikincil bazı. Her kafa duyu, fakat sadece tek bir vücudun geri kalan sahiptir gibi.

Bu nedenle, öyle görünüyor ki, bu rütbesi festivaller bazıları süsler bizim doğanın zayıflık kefaret olarak kaldırılır vardı, bazı kapatıldı, bazı tapınaklar boşta yatıyordu hangi yasak gün de rütbesi.

Bu tanrının reddedilmesi ceza bir tür olduğunu, çok olası değildir: biz de tanrılar biliyordu ve bir hayat onları ihmal olanların başka bir hayat onları tamamen bilme mahrum edilebilir olduğuna inanıyor olabilir. Ayrıca tanrıların tanrısı tüm bilgiyi kaybetmek onların ceza olarak hak gibi kendi krallarının tapıyorlardı olanlar.

XIX. 
Neden günahkarlar defada ceza verilmez.

Bu günahları ne de henüz diğer günahkârların üzerine derhal cezalandırılmasını getirirlerse şaşırmayın hiç gerek yoktur. Bu kötü cezalandırmak sadece ruhları değil için, ruhun kararı kendisi getiriyor: ve de hiç bir kısa zamanda herşeyi elde etmek için katlanmak isteyenler için doğru değildir: ayrıca, insan erdem ihtiyaç vardır. Ceza günah üzerine anında takip ederse, erkeklerin korku adil davranmak ve hiçbir erdem olurdu.

Onlar vücuttan ileri gittiğinde Ruhlar cezalandırılması, bazı, bazı toprak sıcak veya soğuk yerlerde olacak, aramızda dolaşan bazı ruhlar tarafından taciz. Tüm koşullar altında onlar da günah hangi ile, onların doğanın akıldışı parçası ile muzdarip. Onun hatırı için özellikle mezarlar, kötülük karaciğerinin mezarlar hakkında görülüyor ki şaibeli ceset geçinerek.

XX. 
Ruhlar Hicret hakkında ve nasıl Ruhlar acımasız canavarlar göç söyleniyor.

Bir tenasüh rasyonel bir varlığa yer alıyorsa, sadece bu beden ruhu olur. Ruhun bir kaba canavar haline geçirir, bir koruyucu ruhu bir adam şöyle Ama, dışarıdan vücuda izler. Irrasyonel bir varlık rasyonel bir ruh var asla olamazdı için.

Ruhların tenasüh kişilerin doğuştan rahatsızlıkları ispat edilebilir. Için neden bazı doğumlu kör, diğerleri paralitik, diğerleri ruhun kendisi bazı hastalık ile vardır? Yine, vücuttaki işlerini yapmak için ruhların doğal görevidir, biz bir kez onlar bedenini terk ettiğinde onlar tembellik tüm sonsuzluğu geçirmek olduğunu varsaymak için vardır? Ruhlar tekrar organları girmemiştir Yine, onlar da sayısı sonsuz olmalı veya tanrı sürekli yenilerini yapmak gerekir. Ama dünyada sonsuz bir şey yok; sonlu bir bütün olarak için sonsuz bir parçası olamaz. Ne başkaları yapılabilir; yeni oluşturulan uzayıp şey, kusurlu olması gereken her şey için. Ve mükemmel bir yazar tarafından yapılan dünya, doğal olarak mükemmeldi olmalı.

XXI. 
İyi mutluyuz Yani, hem ölü hem canlı.

Erdem yaşamış Ruhlar genelde mutlu, ve doğanın irrasyonel kısmından ayrıldığında, bütün maddeden temiz yapılmış, tanrılar ile cemaat var ve tüm dünyanın yöneten onlara katılın. Bu mutluluğu hiçbiri onların yeri, erdem kendisi düştü, sevinç ve zafer erdem ve hiçbir keder ve hiçbir ana tabidir yaşam erdem göre yaşamak kendilerini ayarlamış olan mutlu kılmak için yeterli Ancak bile ve bunu elde ettik.

On the Gods and The World by Sallustius, Part I

Translation by Gilbert Murray in Five Stages of Greek Religion

I.
What the disciple should be; and concerning Common Conceptions

Those who wish to hear about the Gods should have been well guided from childhood, and not habituated to foolish beliefs. They should also be in disposition good and sensible, that they may properly attend to the teaching.

They ought also to know the common conceptions. Common conceptions are those to which all men agree as soon as they are asked; for instance, that all god [here and elsewhere, = godhood, divine nature] is good, free from passion, free from change. For whatever suffers change does so for the worse or the better; if for the worse, it is made bad; if for the better, it must have been bad at first.

II.
That god is unchanging, unbegotten, eternal, incorporeal, and not in space.

Let the disciple be thus. Let the teachings be of the following sort. The essences of the Gods never came into existence (for that which always is never comes into existence; and that exists for ever which possesses primary force and by nature suffers nothing): neither do they consist of bodies; for even in bodies the powers are incorporeal. Neither are they contained by space; for that is a property of bodies. Neither are they separate from the first cause nor from one another, just as thoughts are not separate from mind nor acts of knowledge from the soul.

III.
Concerning myths; that they are divine, and why.

We may well inquire, then, why the ancients forsook these doctrines and made use of myths. There is this first benefit from myths, that we have to search and do not have our minds idle.

That the myths are divine can be seen from those who have used them. Myths have been used by inspired poets, by the best of philosophers, by those who established the mysteries, and by the Gods themselves in oracles. But why the myths are divine it is the duty of philosophy to inquire. Since all existing things rejoice in that which is like them and reject that which is unlike, the stories about the Gods ought to be like the Gods, so that they may both be worthy of the divine essence and make the Gods well disposed to those who speak of them: which could only be done by means of myths.

Now the myths represent the Gods themselves and the goodness of the Gods - subject always to the distinction of the speakable and the unspeakable, the revealed and the unrevealed, that which is clear and that which is hidden: since, just as the Gods have made the goods of sense common to all, but those of intellect only to the wise, so the myths state the existence of Gods to all, but who and what they are only to those who can understand.

They also represent the activities of the Gods. For one may call the world a myth, in which bodies and things are visible, but souls and minds hidden. Besides, to wish to teach the whole truth about the Gods to all produces contempt in the foolish, because they cannot understand, and lack of zeal in the good, whereas to conceal the truth by myths prevents the contempt of the foolish, and compels the good to practice philosophy.

But why have they put in the myths stories of adultery, robbery, father-binding, and all the other absurdity? Is not that perhaps a thing worthy of admiration, done so that by means of the visible absurdity the soul may immediately feel that the words are veils and believe the truth to be a mystery?

IV.
That the species of myth are five, with examples of each.

Of myths some are theological, some physical, some psychic, and again some material, and some mixed from these last two. The theological are those myths which use no bodily form but contemplate the very essence of the Gods: e.g., Kronos swallowing his children. Since god is intellectual, and all intellect returns into itself, this myth expresses in allegory the essence of god.

Myths may be regarded physically when they express the activities of the Gods in the world: e.g., people before now have regarded Kronos as time, and calling the divisions of time his sons say that the sons are swallowed by the father.

The psychic way is to regard the activities of the soul itself; the soul's acts of thought, though they pass on to other objects, nevertheless remain inside their begetters.

The material and last is that which the Egyptians have mostly used, owing to their ignorance, believing material objects actually to be Gods, and so calling them: e.g., they call the earth Isis, moisture Osiris, heat Typhon, or again, water Kronos, the fruits of the earth Adonis, and wine Dionysus.

To say that these objects are sacred to the Gods, like various herbs and stones and animals, is possible to sensible men, but to say that they are Gods is the notion of madmen - except, perhaps, in the sense in which both the orb of the sun and the ray which comes from the orb are colloquially called 'the sun'.

The mixed kind of myth may be seen in many instances: for example they say that in a banquet of the Gods Discord threw down a golden apple; the Goddesses contended for it, and were sent by Zeus to Paris to be judged. Paris saw Aphrodite to be beautiful and gave her the apple. Here the banquet signifies the hypercosmic powers of the Gods; that is why they are all together. The golden apple is the world, which being formed out of opposites, is naturally said to be 'thrown by Discord'. The different Gods bestow different gifts upon the world, and are thus said to 'contend for the apple'. And the soul which lives according to sense - for that is what Paris is - not seeing the other powers in the world but only beauty, declares that the apple belongs to Aphrodite.

Theological myths suit philosophers, physical and psychic suit poets, mixed suit religious initiations, since every initiation aims at uniting us with the world and the Gods.

To take another myth, they say that the Mother of the Gods seeing Attis lying by the river Gallus fell in love with him, took him, crowned him with her cap of stars, and thereafter kept him with her. He fell in love with a nymph and left the Mother to live with her. For this the Mother of the Gods made Attis go mad and cut off his genital organs and leave them with the nymph, and then return and dwell with her.

Now the Mother of the Gods is the principle that generates life; that is why she is called Mother. Attis is the creator of all things which are born and die; that is why he is said to have been found by the river Gallus. For Gallus signifies the Galaxy, or Milky Way, the point at which body subject to passion begins. Now as the primary gods make perfect the secondary, the Mother loves Attis and gives him celestial powers. That is what the cap means. Attis loves a nymph: the nymphs preside over generation, since all that is generated is fluid. But since the process of generation must be stopped somewhere, and not allowed to generate something worse than the worst, the creator who makes these things casts away his generative powers into the creation and is joined to the Gods again. Now these things never happened, but always are. And mind sees all things at once, but reason (or speech) expresses some first and others after. Thus, as the myth is in accord with the cosmos, we for that reason keep a festival imitating the cosmos, for how could we attain higher order?

And at first we ourselves, having fallen from heaven and living with the nymph, are in despondency, and abstain from corn and all rich and unclean food, for both are hostile to the soul. Then comes the cutting of the tree and the fast, as though we also were cutting off the further process of generation. After that the feeding on milk, as though we were being born again; after which come rejoicings and garlands and, as it were, a return up to the Gods.

The season of the ritual is evidence to the truth of these explanations. The rites are performed about the Vernal equinox, when the fruits of the earth are ceasing to be produced, and day is becoming longer than night, which applies well to spirits rising higher. (At least, the other equinox is in mythology the time of the rape of Kore, which is the descent of the souls.)

May these explanations of the myths find favour in the eyes of the Gods themselves and the souls of those who wrote the myths.

V.
On the First Cause

Next in order comes knowledge of the first cause and the subsequent orders of the Gods, then the nature of the world, the essence of intellect and of soul, then providence, fate, and fortune, then to see virtue and formed from them, and from what possible source evil came into the world.

Each of these subjects needs many long discussions; but there is perhaps no harm in stating them briefly, so that a disciple may not be completely ignorant about them.

It is proper to the first cause to be one - for unity precedes multitude - and to surpass all things in power and goodness. Consequently all things must partake of it. For owing to its power nothing else can hinder it, and owing to its goodness it will not hold itself apart.

If the first cause were soul, all things would possess soul. If it were mind, all things would possess mind. If it were being, all things would partake of being. And seeing this quality in all things, some men have thought that it was being. Now if things simply were, without being good, this argument would be true, but if things that are _are_ because of their goodness, and partake in the good, the first thing must needs be both beyond-being and good. It is strong evidence of this that noble souls despise being for the sake of the good, when they face death for their country or friends or for the sake of virtue. - After this inexpressible country or friends or for the sake of virtue. - After this inexpressible power come the orders of the Gods.

VI.
On Gods Cosmic and Hypercosmic.

Of the Gods some are of the world, cosmic, and some above the world, hypercosmic. By the cosmic I mean those who make the cosmos. Of the hypercosmic Gods some create essence, some mind, and some soul. Thus they have three orders; all of which may be found in treatises on the subject.

Of the cosmic Gods some make the world be, others animate it, others harmonize it, consisting as it does of different elements; the fourth class keep it when harmonized.

These are four actions, each of which has a beginning, middle, and end, consequently there must be twelve Gods governing the world.

Those who make the world are Zeus, Poseidon, and Hephaistos; those who animate it are Demeter, Hera, and Artemis; those who harmonize it are Apollo, Aphrodite, and Hermes; those who watch over it are Hestia, Athena, and Ares.

One can see secret suggestions of this in their images. Apollo tunes a lyre; Athena is armed; Aphrodite is naked (because harmony creates beauty, and beauty in things seen is not covered).

While these twelve in the primary sense possess the world, we should consider that the other Gods are contained in these. Dionysus in Zeus, for instance, Asklepios in Apollo, the Charites in Aphrodite.

We can also discern their various spheres: to Hestia belongs the earth, to Poseidon water, to Hera air, to Hephaistos fire. And the six superior spheres to the Gods to whom they are usually attributed. For Apollo and Artemis are to be taken for the Sun and Moon, the sphere of Kronos should be attributed to Demeter, the ether to Athena, while the heaven is common to all. Thus the orders, powers, and spheres of the twelve Gods have been explained and celebrated in hymns.

VII.
On the Nature of the World and its Eternity.

The cosmos itself must of necessity be indestructible and uncreated. Indestructible because, suppose it destroyed: the only possibility is to make one better than this or worse or the same or a chaos. If worse, the power which out of the better makes the worse must be bad. If better, the maker who did not make the better at first must be imperfect in power. If the same, there will be no use in making it; if a chaos... it is impious even to hear such a thing suggested. These reasons would suffice to show that the world is also uncreated: for if not destroyed, neither is it created. Everything that is created is subject to destruction. And further, since the cosmos exists by the goodness of god, if follows that god must always be good and the world exist. Just as light coexists with the sun and with fire, and shadow coexists with a body.

Of the bodies in the cosmos, some imitate mind and move in orbits; some imitate soul and move in a straight line, fire and air upward, earth and water downward. Of those that move in orbits the fixed sphere goes from the east, the seven [planets] from the west (This is so for various causes, especially lest the creation should be imperfect owing to the rapid circuit of the spheres.)

The movement being different, the nature of the bodies must also be different; hence the celestial body does not burn or freeze what it touches, or do anything else that pertains to the four elements.

And since the Cosmos is a sphere - the zodiac proves that - and in every sphere 'down' means 'toward the center', for the center is furthest distant from every point, and heavy things fall 'down' and fall to the earth.

All these things are made by the Gods, ordered by mind, moved by soul. About the Gods we have spoken already.

VIII.
On Mind and Soul, and that the latter is immortal.

There is a certain force, less primary than being but more primary than the soul, which draws its existence from being and completes the soul as the sun completes the eyes. Of souls some are rational and immortal, some irrational and mortal. The former are derived from the first Gods, the latter from the secondary.

First, we must consider what soul is. It is, then, that by which the animate differs from the inanimate. The difference lies in motion, sensation, imagination, intelligence. Soul therefore, when irrational, is the life of sense and imagination; when rational, it is the life which controls sense and imagination and uses reason. The irrational soul depends on the affections of the body; it feels desire and anger irrationally. The rational soul both, with the help of reason, despises the body, and, fighting against the irrational soul, produces either virtue or vice, according as it is victorious or defeated.

It must be immortal, both because it knows the Gods (and nothing mortal knows what is immortal), it looks down upon human affairs as though it stood outside them, and like an unbodied thing, it is affected in the opposite way to the body. For while the body is young and fine, the soul blunders, but as the body grows old it attains its highest power. Again, every good soul uses mind; but no body can produce mind: for how should that which is without mind produce mind? Again, while the soul uses the body as an instrument, it is not in it; just as the engineer is not in his engines (although many engines move without being touched by any one). And if the soul is often made to err by the body, that is not surprising. For the arts cannot perform their work when their instruments are spoilt.

IX.
On Providence, Fate, and Fortune.

This is enough to show the Providence of the Gods. For whence comes the ordering of the world, if there is no ordering power? And whence comes the fact that all things are for a purpose: e.g. irrational soul that there may be sensation, and rational that the earth may be set in order?

But one can deduce the same result from the evidences of providence in nature: e.g., the eyes have been made transparent with a view to seeing; the nostrils are above the mouth to distinguish bad-smelling foods; the front teeth are sharp to cut food, the back teeth broad to grind it. And we find every part of every object arranged on a similar principle. It is impossible that there should be so much providence in the last details, and none in the first principles. Then the arts of prophecy and of healing, which are part of the cosmos, come of the good providence of the Gods.

All this care for the world, we must believe, is taken by the Gods without any act of will or labor. As bodies which possess some power produce their effects by merely existing: e.g. the sun gives light and heat by merely existing; so, and far more so, the providence of the Gods acts without effort to itself and for the good of the objects of its forethought. This solves the problems of the Epicureans, who argue that what is divine neither has trouble itself nor gives trouble to others.

The incorporeal providence of the Gods, both for bodies and for souls, is of this sort; but that which is of bodies and in bodies is different from this, and is called fate, Heimarmene, because the chain of causes (Heirmos) is more visible in the case of bodies; and it is for dealing with this fate that the science of Mathematic [=Astrology] has been discovered.

Therefore, to believe that human things, especially their material constitution, are ordered not only by celestial beings but by the celestial bodies is a reasonable and true belief. Reason shows that health and sickness, good fortune and bad fortune, arise according to our deserts from that source. But to attribute men's acts of injustice and lust to fate, is to make ourselves good and the Gods bad. Unless by chance a man meant by such a statement that in general all things are for the good of the world and for those who are in a natural state, but that bad education or weakness of nature changes the goods of Fate for the worse. Just as it happens that the Sun, which is good for all, may be injurious to persons with ophthalmia or fever. Else why do the Massagetae eat their fathers, the Hebrews practice circumcision, and the Persians preserve rules of rank? Why do astrologers, while calling Saturn and Mars 'malignant' proceed to make them good, attributing to them philosophy and royalty, generalships and treasures? And if they are going to talk of triangles and squares, it is absurd that Gods should change their natures according to their position in space, while human virtue remains the same everywhere. Also the fact that the stars predict high or low rank for the father of the person whose horoscope is taken, teaches that they do not always make things happen but sometimes only indicate things. For how could things which preceded the birth depend upon the birth?

Further, as there is providence and fate concerned with nations and cities, and also concerned with each individual, so there is also fortune, which should next be treated. That power of the Gods which orders for the good things which are not uniform, and which happen contrary to expectation, is commonly called Fortune, and it is for this reason that the Goddess is especially worshipped in public by cities; for every city consists of elements which are not uniform. Fortune has power beneath the moon, since above the moon no single thing can happen by fortune.

If fortune makes a wicked man prosperous and a good man poor, there is no need to wonder. For the wicked regard wealth as everything, the good as nothing. And the good fortune of the bad cannot take away their badness, while virtue alone will be enough for the good.

X.
Concerning Virtue and Vice.

The doctrine of virtue and vice depends on that of the soul. When the irrational soul enters into the body and immediately produces fight and desire, the rational soul, put in authority over all these, makes the soul tripartite, composed of reason, fight, and desire. Virtue in the region of reason is wisdom, in the region of fight is courage, in the region of desire is temperance; the virtue of the whole soul is righteousness. It is for reason to judge what is right, for fight in obedience to reason to despise things that appear terrible, for desire to pursue not the apparently desirable, but, that which is with reason desirable. When these things are so, we have a righteous life; for righteousness in matters of property is but a small part of virtue. And thus we shall find all four virtues in properly trained men, but among the untrained one may be brave and unjust, another temperate and stupid, another prudent and unprincipled. Indeed, these qualities should not be called virtues when they are devoid of reason and imperfect and found in irrational beings. Vice should be regarded as consisting of the opposite elements. In reason it is folly, in fight, cowardice, in desire, intemperance, in the whole soul, unrighteousness.

The virtues are produced by the right social organization and by good rearing and education, the vices by the opposite.

XI.
Concerning right and wrong Social Organization.

Constitutions also depend on the tripartite nature of the soul. The rulers are analogous to reason, the soldiers to fight, the common folk to desires.

Where all things are done according to reason and the best man in the nation rules, it is a kingdom; where more than one rule according to reason and fight, it is an aristocracy; where the government is according to desire and offices depend on money, that constitution is called a timocracy. The contraries are: to kingdom, tyranny, for kingdom does all things with the guidance of reason and tyranny nothing; to aristocracy, oligarchy, when not the best people but a few of the worst are rulers; to timocracy, democracy, when not the rich but the common folk possess the whole power.

XII.
The origin of evil things; and that there is no positive evil.

The Gods being good and making all things, how do evils exist in the world? Or perhaps it is better first to state the fact that, the Gods being good and making all things, there is no positive evil, it only comes by absence of good; just as darkness itself does not exist, but only comes about by absence of light.

If evil exists it must exist either in Gods or minds or souls or bodies. It does not exist in any God, for all god is good. If anyone speaks of a 'bad mind' he means a mind without mind. If of a bad soul, he will make the soul inferior to body, for no body in itself is evil. If he says that evil is made up of soul and body together, it is absurd that separately they should not be evil, but joined should create evil.

Suppose it is said that there are evil spirits: - if they have their power from the Gods, they cannot be evil; if from elsewhere, the Gods do not make all things. If they do not make all things, then either they wish to or cannot, or they can and do not wish; neither of which is consistent with the idea of god. We may see, therefore, from these arguments, that there is no positive evil in the world.

It is in the activities of men that the evils appear, and that not of all men nor always. And as to these, if men sinned for the sake of evil, nature itself would be evil. But if the adulterer thinks his adultery bad but his pleasure good, and the murderer thinks the murder bad but the money he gets by it good, and the man who does evil to an enemy thinks that to do evil is bad but to punish his enemy good, and if the soul commits all its sins in that way, then the evils are done for the sake of goodness. (In the same way, because in a given place light does not exist, there comes darkness, which has no positive existence.) The soul sins therefore because, while aiming at good, it makes mistakes about the good, because it is not primary essence. And we see many things done by the Gods to prevent it from making mistakes and to heal it when it has made them. Arts and sciences, curses and prayers, sacrifices and initiations, laws and constitutions, judgments and punishments, all came into existence for the sake of preventing souls from sinning; and when they are gone forth from the body, Gods and spirits of purification cleanse them of their sins.

XIII.
How things eternal are said to be made.

Concerning the Gods and the world and human things this account will suffice for those who are not able to go through the whole course of philosophy but yet have not souls beyond help.

It remains to explain how these objects were never made and are never separated one from another, since we ourselves have said above that the secondary substances were 'made' by the first.

Everything made is made either by art or by a physical process or according to some power. Now in art or nature the maker must needs be prior to the made: but the maker, according to power, constitutes the made absolutely together with itself, since its power is inseparable from it; as the sun makes light, fire makes heat, snow makes cold.

Now if the Gods make the world by art, they do not make it be, they make it be such as it is. For all art makes the form of the object. What therefore makes it to be?

If by a physical process, how in that case can the maker help giving pat of himself to the made? As the Gods are incorporeal, the world ought to be incorporeal too. If it were argued that the Gods were bodies, then where would the power of incorporeal things come from? And if we were to admit it, it would follow that when the world decays, its maker must be decaying too, if he is a maker by physical process.

If the Gods make the world neither by art nor by physical process, it only remains that they make it by power. Everything so made subsists together with that which possesses the power. Neither can things so made be destroyed, except the power of the maker be taken away: so that those who believe in the destruction of the world, either deny the existence of the Gods, or, while admitting it, deny God's power.

Therefore he who makes all things by his own power makes all things subsist together with himself. And since his power is the greatest power he must needs be the maker not only of men and animals, but of Gods, men, and spirits. And the further removed the first God is from our nature, the more powers there must be between us and him. For all things that are very far apart have many intermediate points between them.

XIV.
In what sense, though the Gods never change, they are said to be made angry and appeased.

If any one thinks the doctrine of the unchangeableness of the Gods is reasonable and true, and then wonders how it is that they rejoice in the good and reject the bad, are angry with sinners and become propitious when appeased, the answer is as follows: god does not rejoice - for that which rejoices also grieves; nor is he angered - for to be angered is a passion; nor is he appeased by gifts - if he were, he would be conquered by pleasure.

It is impious to suppose that the divine is affected for good or ill by human things. The Gods are always good and always do good and never harm, being always in the same state and like themselves. The truth simply is that, when we are good, we are joined to the Gods by our likeness to live according to virtue we cling to the Gods, and when we become evil we make the Gods our enemies - not because they are angered against us, but because our sins prevent the light of the Gods from shining upon us, and put us in communion with spirits of punishment. And if by prayers and sacrifices we find forgiveness of sins, we do not appease or change the Gods, but by what we do and by our turning toward the divine we heal our own badness and so enjoy again the goodness of the Gods. To say that god turns away from the evil is like saying that the sun hides himself from the blind.

XV.
Why we give worship to the Gods when they need nothing.

This solves the question about sacrifices and other rites performed to the Gods. The divine itself is without needs, and the worship is paid for our own benefit. The providence of the Gods reaches everywhere and needs only some congruity for its reception. All congruity comes about by representation and likeness; for which reason the temples are made in representation of heaven, the altar of earth, the images of life (that is why they are made like living things), the prayers of the element of though, the mystic letters of the unspeakable celestial forces, the herbs and stones of matter, and the sacrificial animals of the irrational life in us.

From all these things the Gods gain nothing; what gain could there be to God? It is we who gain some communion with them.

On the Gods and The World by Sallustius, Part II

Translation by Gilbert Murray in Five Stages of Greek Religion

XVI.
Concerning sacrifices and other worships, that we benefit man by them, but not the Gods.

I think it well to add some remarks about sacrifices. In the first place, since we have received everything from the Gods, and it is right to pay the giver some tithe of his gifts, we pay such a tithe of possessions in votive offering, of bodies in gifts of (hair and) adornment, and of life in sacrifices. Then secondly, prayers without sacrifices are only words, with sacrifices they are live words; the word gives meaning to the life, while the life animates the word. Thirdly, the happiness of every object is its own perfection; and perfection for each is communion with its own cause. For this reason we pray for communion with the Gods. Since, therefore, the first life is the life of the Gods, but human life is also life of a kind, and human life wishes for communion with divine life, a mean term is needed. For things very far apart cannot have communion without a mean term, and the mean term must be like the things joined; therefore the mean term between life and life must be life. That is why men sacrifice animals; only the rich do so now, but in old days everybody did, and that not indiscriminately, but giving the suitable offerings to each god together with a great deal of other worship. Enough of this subject.

XVII.
That the World is by nature Eternal.

We have shown above that the Gods will not destroy the world. It remains to show that its nature is indestructible.

Everything that is destroyed is either destroyed by itself or by something else. If the world is destroyed by itself, fire must needs burn of itself and water dry itself. If by something else, it must be either by a body or by something incorporeal. By something incorporeal is impossible; for incorporeal things preserve bodies - nature, for instance, and soul - and nothing is destroyed by a cause whose nature is to preserve it. If it is destroyed by some body, it must be either by those which exist or by others.

If by those which exist: then either those moving in a straight line must be destroyed by those that revolve, or vice versa. But those that revolve have no destructive nature; else, why do we never see anything destroyed from that cause? Nor yet can those which are moving straight touch the others; else, why have they never been able to do so yet?

But neither can those moving straight be destroyed by one another: for the destruction of one is the creation of another; and that is not to be destroyed but to change.

But if the world is to be destroyed by other bodies than these it is impossible to say where such bodies are or whence they are to arise.

Again, everything destroyed is destroyed either in form or matter. (Form is the shape of a thing, matter is the body.) Now if the form is destroyed and the matter remains, we see other things come into being. If matter is destroyed, how is it that the supply has not failed in all these years?

If when matter is destroyed other matter takes its place, the new matter must come either from something that is or from something that is not. If from that-which-is, as long as that-which-is always remains, matter always remains. But if that-which-is is destroyed, such a theory means that not the world only but everything in the universe is destroyed.

If again matter comes from that-which-is-not: in the first place, it is impossible for anything to come from that which is not; but suppose it to happen, and that matter did arise from that which is not; then, as long as there are things which are not, matter will exist. For I presume there can never be an end of things which are not.

If they say that matter formless: in the first place, why does this happen to the world as a whole when it does not happen to any part? Secondly, by this hypothesis they do not destroy the being of bodies but only their beauty.

Further, everything destroyed is either resolved into the elements from which it came, or else vanishes into not-being. If things are resolved into the elements from which they came, then there will be others: else how did they come into being at all? If that-which-is is to depart into not-being, what prevents that happening to god himself? (Which is absurd.) Or if god's power prevents that, it is not a mark of power to be able to save nothing but oneself. And it is equally impossible for that-which-is to come out of nothing and to depart into nothing.

Again, if the world is destroyed, it must needs either be destroyed according to nature or against nature. Against nature is impossible, for that which is against nature is not stronger than nature. If according to nature, there must be another nature which changes the nature of the world: which does not appear.

Again, anything that is naturally destructible we can ourselves destroy. But no one has ever destroyed or altered the round body of the world. And the elements, though they can be changed, cannot be destroyed. Again, everything destructible is changed by time and grows old. But the world through all these years has remained utterly unchanged.

Having said so much for the help of those who feel the need of very strong demonstration, I pray the world himself to be gracious to me.

XVIII.
Why there are rejections of god, and that god is not injured.

Nor need the fact that rejections of god have taken place in certain parts of the earth and will often take place hereafter, disturb the mind of the wise: both because these things do not affect the Gods, just as we saw that worship did not benefit them; and because the soul, being of middle essence, cannot be always right; and because the whole world cannot enjoy the providence of the Gods equally, but some parts may partake of it eternally, some at certain times, some in the primal manner, some in the secondary. Just as the head enjoys all the senses, but the rest of the body only one.

For this reason, it seems, those who ordained festivals ordained also forbidden days, in which some temples lay idle, some were shut, some had their adornments removed, in expiation of the weakness of our nature.

It is not unlikely, too, that the rejection of god is a kind of punishment: we may well believe that those who knew the Gods and neglected them in one life may in another life be deprived of the knowledge of them altogether. Also those who have worshipped their own kings as gods have deserved as their punishment to lose all knowledge of god.

XIX.
Why sinners are not punished at once.

There is no need to be surprised if neither these sins nor yet others bring immediate punishment upon sinners. For it is not only spirits who punish the evil, the soul brings itself to judgment: and also it is not right for those who endure for ever to attain everything in a short time: and also, there is need of human virtue. If punishment followed instantly upon sin, men would act justly from fear and have no virtue.

Souls are punished when they have gone forth from the body, some wandering among us, some going to hot or cold places of the earth, some harassed by spirits. Under all circumstances they suffer with the irrational part of their nature, with which they also sinned. For its sake there subsists that shadowy body which is seen about graves, especially the graves of evil livers.

XX.
On Transmigration of Souls, and how Souls are said to migrate into brute beasts.

If the transmigration of a soul takes place into a rational being, it simply becomes the soul of that body. But if the soul migrates into a brute beast, it follows the body outside, as a guardian spirit follows a man. For there could never be a rational soul in an irrational being.

The transmigration of souls can be proved from the congenital afflictions of persons. For why are some born blind, others paralytic, others with some sickness in the soul itself? Again, it is the natural duty of souls to do their work in the body; are we to suppose that when once they leave the body they spend all eternity in idleness? Again, if the souls did not again enter into bodies, they must either be infinite in number or god must constantly be making new ones. But there is nothing infinite in the world; for in a finite whole there cannot be an infinite part. Neither can others be made; for everything in which something new goes on being created, must be imperfect. And the world, being made by a perfect author, ought naturally to be perfect.

XXI.
That the Good are happy, both living and dead.

Souls that have lived in virtue are in general happy, and when separated from the irrational part of their nature, and made clean from all matter, have communion with the gods and join them in the governing of the whole world. Yet even if none of this happiness fell to their lot, virtue itself, and the joy and glory of virtue, and the life that is subject to no grief and no master are enough to make happy those who have set themselves to live according to virtue and have achieved it